Badakit euskal rock musikaz hitzegiteko dela baina otu zaidanez, zatitxo honetan rock musika talderik onenari buruz hitzegingo dizuet.
Bai lagunok, gehienok asmatu ahal izan duzuenez, gaur AC/DC eta honek uda baino lehen emandako Bilboko kontzertuari buruz mintzatuko natzaizue. Eta gauza asko kontatu aahal izango dizkizuet zeren eta bertan ni egon nintzelako.
AC/DC munduko musika talderik arrakastatsuenetariko bat da eta euren irudia, honekin esan nahi dut mundu osoan dela ezaguna eta jende gehienak zer den badakien, zein herrialdekoak diren berdin emanda.
Talde honek Angus eta Malcom Young anai ezkoziarrak sortu zuten Australian 1973an. Hasieratik oso ezagunak egin ziren euren zuzeneko emanaldiengatik eta Angus Youngen jardun eta eskola-itxura bitxiengantik. Angus, taldea sortu zenean eskolan jarduten zen oraindik, eta taldearen emanadietako bati ezin garaiz iritzi ikusita eskola arropekin jotzen hasi zen, jarraitzailei hainbeste gustoko zien zeren eta horrela janzten jarraitu zuen zuzenean jotzen zuten bakoitzean.
Badakizuenez denbora tarte txikian, AC/DC-k bi kontzertu eskaini ditu Bilbon. Lehenengoa, sarrera salmenta penagarri baten ondoren, 2009ko apirilaren 4an izugarrizko emanaldia eman zuten Bilboko BEC-ean.
Baina 2010eko ekainaren 28an berriro bueltatu ziren Bizkaiko hiriburura, aldi honetan San Mames Athleticko futbol zelaian eman zuten kontzertua.
Kontzertura aita-amarekin, osaba eta bere lagun batzuekin joan nintzen. Aita eta ama ezkerreko gradetan zeuden kokatuta sarreren arabera, besteok aldiz zelaian geneukan sarrerak, eta jende guztiarekin batera egon behar izan ginen. Kontzertu gehienetan lez jendea beti egoten da bultzaka lehenengo lekuak lortu nahian, baina niri momentu haietan, ez zitzaidan axola, rock musika talde handienaren kontzertu batean bainengoen.
"Thunderstrcuk", "High Way To Hell", "Back In Black", "Hells Bells" ... bezalako abestiak entzun eta gero 2 orduko kontzertuari amaiera emon zioten.
Futbol zelaitik ateratzean, kontzertuan zehar erositako adar gorriak buruan neramazala, ez nuen nekerik nabaritzen, bakarrik poz handi bat. Kanpoan gengozala, nire gurasoekin batu eta gero kontzertuari buruz lagunekin hitzegiten emon genduzan minutu batzuk. Ondoren, jende asko bezala, metroa hartu genuen etxera bueltatzeko, eta horren ostean ohera, beste egun bat saskibaloira jokatzen emoteko.
Hau izan zen nik bizi nuen bezala kontzertua.
No hay comentarios:
Publicar un comentario